Początek

Początek

Dziś rozpoczynam rozważania adwentowe. Będą krótkie i – mam nadzieję – treściwe. A motywem przewodnim będą… fragmenty polskich kolęd i pastorałek!

Zaczniemy od tekstu, którego chyba jeszcze nigdy nie słyszałam w kościele, a pochodzi z kolędy „Z Raju, pięknego miasta”:

„Z Raju pięknego miasta,
wygnana jest niewiasta.
Dla jabłka skuszonego,
przez węża podanego.

Wędrujże, Ewo z Raju,
już cię tu dobrze znają.
Fora Adamie fora,
z tak rozkosznego dwora.” (za: Wikipedia)

Dziś zauważyłam ciekawą rzecz: otóż rok liturgiczny rozpoczyna Adwent – czas oczekiwania na przyjście Jezusa. Jednocześnie jednak jest to czas rozpoczęcia czegoś nowego, czegoś lepszego. W końcu nie wspominamy w pierwszą niedzielę Adwentu grzechu pierworodnego…

Tak, jak nowy rok rozpoczyna się w styczniu, tak duchowo jesteśmy wezwani by rozpocząć dobrze kolejny liturgiczny rok. By znów podjąć próbę walki z własnymi słabościami, nie tylko w nadchodzących tygodniach przedświątecznych, lecz w całym kolejnym roku.

I to pod przewodnictwem Maryi – Jej decyzji zawdzięczamy pojawienie się Jezusa na tym świecie. To moje odkrycie na dziś – rok liturgiczny rozpoczyna czas nakierowany na zmianę, na przygotowanie do spotkania ze Zbawcą!

I tego Wam życzę z okazji nowego roku liturgicznego – aby duchowo był on lepszy i bliższy Boga niż poprzedni! 🙂